تفسیر آیه شریفه: ایاک نعبد و ایاک نستعین
کسی که از دروغ و یا هر صف زشت دیگر برای پیش برد اهداف خود کمک می‏ خواهد مثل کسی است که از چوب به عنوان کمک برای ماشین استفاده کند!

تفسیر آیه شریفه: ایاک نعبد و ایاک نستعین

بنده ما شو و برخور ز همه سیم تنان

شما اگر بخواهی به عمق دریا رفته و شگفتی ‏های آن را از نزدیک به تماشا نشسته و از تماشای زیبایی ‏های بی ‏شمار آن برخوردار باشی باید نخست جامه غواصی را بر تن داشته و آن گاه در آن فرو شوی.

دنیا نیز آن‏ گونه که در روایات آمده است همچون دریاست، و مثل دریا تماشایی است و می‏ توان از تماشای آن لذت فراوان برد به شرط آن که جامه تقوا و لباس بندگی بر تن داشته باشیم.و لباس التقوی ذلک خیر، و بدون این جامه تقوا و بندگی دنیا کشنده است و زندان.پس اگر می‏ گویند: فلسفه آفرینش عبادت و بندگی خداست به خاطر آنست که با بندگی می‏ توان برخوردار شد، و در حقیقت فلسفه آمدن ما به این دنیا به مهمانی آمدن است.

تو هرگز رسیدی به فریاد کس

من اگر یک میز برابر خود بگذارم و بر روی آن یک صندلی و بر صندلی نیز یک پشتی آیا می ‏توانم روی آن ایستاده و کمر را راست کرده و دست خود را به لامپ خاموش رسانده تا آن‏را روشن کنم؟ هرگز!

چرا که میز و صندلی و یا پشتی برای بالا رفتن ساخته نشده ‏اند، بله آن چه برای این کار ساخته شده و زیر پا قرار می‏ گیرد نردبان است نه چیزی دیگر.انسانی هم اگر بخواهد بالا رفته و به توفیقاتی دست یابد شرط اولش آنست که هر چیزی را زیر پا نگذارد.کسی که انصاف، صداقت، آدمیت، گذشت و جوان مردی را زیر پا می ‏گذارد درست مثل آنست که میز و پشتی زیر پا گذاشته باشد، چنین کسی بالا نمی‏ رود، اگر هم بالا برود دستش به جایی بند نمی ‏شود و سرانجام فرو می ‏افتد.از انصاف و صداقت و انسانیت باید مدد گرفت و نیرو یافت نه آن که زیر پا نهاد.خداوند نیرو و امداد خود را در این صفات خوب پیچیده و در اختیار ما قرار داده است.

او هرگز امداد و یاری و کمک خود را در دل دروغ و تهمت و توهین و افترا قرار نمی‏ دهد، مگر شما حاضرید جواهرات و اشیاء قیمتی خود را در دل زباله‏ ها و تفاله‏ ها جاسازی کنید!

پس همین‏ جا باید فهمید که هر چیزی نمی‏ تواند به عنوان کمک در زندگی انسان قرار گیرد.مگر کمک ماشین را از هر جنسی می‏ توان ساخت، آیا چوب و سفال یا گچ پیش ساخته می‏ توانند بعنوان کمک در ماشین استفاده شوند؟

کسی که از دروغ و یا هر صف زشت دیگر برای پیش برد اهداف خود کمک می‏ خواهد مثل کسی است که از چوب به عنوان کمک برای ماشین استفاده کند!

پس بیاییم از خدا بخواهیم که کمک‏مان کند.یعنی کمک کند تا بفهمیم کمک‏ های او در کجاست.

و اگر این را می ‏فهمیدیم هیچ ‏گاه دروغ نمی‏ گفتیم، تهمت نمی ‏زدیم، و نسبت ناروا به هیچ‏ کس نمی‏ دادیم، و لقمه حرام بر سر سفره خود نمی‏ آوردیم، زیرا اگر به این صفات زشت آلوده‏ ایم از آن روست که می‏ خواهیم به کمک آن ها به اهداف خود برسیم!حال آن که خداوند کمک ‏های خود را در این اوصاف قرار نداده است.