دشمنان آزا

اميرالمؤمنين (عليه الصلاة و السلام) زندگى مردم در محيط ظهور اسلام را، محيط فتنه توصيف كرده است: فى فتن داستهم باخفافها و وطئتهم باظلافها؛(۱) فتنه يعنى آن فضاى غبارآلودى كه چشمهاى انسان قادر بر ديدن در آن فضاى غبارآلود نيست؛ راه را نميبيند، صلاح را تشخيص نميدهد؛ اين وضعيت مردمى بود كه در آن منطقه‌ى پرمحنت و پرملال زندگى ميكردند.
اين‌جور نيست كه فرض كنيم زمان ظهور اسلام جزيرةالعرب مردم بدبختى داشت و ديگران خوشبخت بودند؛ نه… ملاحظه‌ى تاريخ نشان ميدهد كه دو تمدن معروف آن روز، يعنى تمدن ايران ساسانى و تمدن امپراتورى رم وضعيتى داشتند كه دل انسان به حال توده‌ى مردم و قشرهاى مختلف انسانها كه در آن جوامع زندگى ميكردند، ميسوزد.
اسلام آمد، انسانها را آزاد كرد؛ اين آزادى، نخست در دل انسان و در روح انسان به‌وجود مى‌آيد؛ و وقتى انسان احساس كرد نياز به گسستن بندها را، نيروهاى او تحت تأثير اين احساس قرار ميگيرد و اگر همت كند و حركت كند، تحقق عينى آزادى براى او به‌وجود مى‌آيد.
دشمنان آزادى بشر فكر آزادى را در انسانها ميميرانند و از بين ميبرند؛ وقتى فكر آزادى نبود، حركت به سمت آزادى هم كند خواهد شد يا از بين خواهد رفت. ۱۳۹۲/۱۰/۲۹
http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=25056

(1) فتنه‏ هايى كه همچون حيوان چموش آنان را لگد مال میکرد، و زير سم خود میکوبيد