آیت الله ناصری : انسان باید با خدا رفیق باشد (یا رفیقَ لِمَنْ لا رَفیقَ لَه…) خداوند سریع الرضاست ،‌ زود می‌بخشد و زود آشتی می‌كند
انسان باید با خدا رفیق باشد (یا رفیقَ لِمَنْ لا رَفیقَ لَه…) خداوند سریع الرضاست ،‌ زود می‌بخشد و زود آشتی می‌كند. به كسی غیر خودش نگو، ‌در میان شب 2 ركعت نماز بخوان از خدا عذر خواهی كن، ‌توبه كن. تمام گناهانت را می بخشد بلكه گناهان را تبدیل به حسنه می‌كند…

ما همیشه و آن به‌ آن مشمول عنایات حضرت هستیم بلکه‌ همه عالم وجود نه فقط ما

این نعمت‌هایی كه خدا برای عامه مخلوقاتش ارزانی داشته، ‌به احترام و عنایات امام زمان‌(علیه السلام) است. به دعا، ‌لطف و وجود امام زمان(علیه السلام) است؛ چون امام زمان(علیه السلام) روح عالم وجود است. لذا می فرمایند : لولا الحجةُ لَساخَتِ الأرضُ.(اگر حجت نبود زمین اهل خود را فرو می‌برد).

نعمت‌های حضرت لا تُعَدُ و لا تُحْصی است (إن تَعُدوا نعمَتَ اللهِ لا تُحْصوها … )1 یعنی؛كسی قدرت شمارش نعمت‌های الهی را ندارد.

یکی از كوچكترین منظومه‌ها،‌ منظومه شمسی ماست. در حالی که منظومه‌هایی هستند كه 40 خورشید و ماه در آنها طلوع و غروب می‌كنند. امام زمان(علیه السلام) نماینده حضرت حق هستند. ولی نعمتِ عالم وجود، حضرت حق است به وساطت حضرت بقیة الله الاعظم(علیه السلام). باید بیشتر به یاد ایشان باشیم، ولی ما غافلیم.

یكی از صفات مؤمنین و اولیای الهی به جای آوردن شكر نعمت‌های الهی است.(لَئِنْ شَكَرتُمْ لأزیدَنَّكم و لَئِن كفَرتُمْ إنَّ عَذابی لَشَدید)2

انسان باید در هر حالی شاكر باشد. خداوند چقدر به ما نعمت داده است مگر ما طلبكار بوده‌ایم. ما را صحیح و سالم آفریده،‌ چندین كارخانه در وجود ما آفریده است، گوش، چشم‌، زبان و عقل و… ‌بایستی شكر اینها را به جا آوریم،‌ نمك شناس باشیم.

مصداق جنگ با خدا

شكر این است كه به جنگ خدا نرویم و هر چه گفت، بگوییم چشم. معصیت و فعل حرام جنگ با خداست، مثل چشم چرانی ،‌غیبت و ریا… اینها جنگ با خداست،‌ او گفته که انجام نده و من انجام می‌دهم.

انسان باید با خدا رفیق باشد (یا رفیقَ لِمَنْ لا رَفیقَ لَه…) خداوند سریع الرضاست ،‌ زود می‌بخشد و زود آشتی می‌كند. به كسی غیر خودش نگو، ‌در میان شب 2 ركعت نماز بخوان از خدا عذر خواهی كن، ‌توبه كن. تمام گناهانت را نابود می‌كند بلكه گناهان را تبدیل به حسنه می‌كند.

تشکر خدا چگونه است

خدای به این مهربانی سزاوار رفاقت است. خدا دوست خوبی است.

از امیرالمؤمنین(علیه السلام) روایتی به این مضمون داریم : ‌مؤمنین شاكر خدا هستند، یعنی نعمت‌های خدا را در نظر می آورند و از او تشكر می‌كنند. و خدا هم از ما تشكر می‌كند .(فإنُّ الله شكورٌ..) تشكر خدا به این است كه نعمتت را اضافه می‌كند . فإنْ شكَرتُمْ لأزیدنَّكم.

چگونه شکر خدا را به جا آوریم

شكر هر چیزی به حسب خودش است، شكر چشم تنها به گفتن الحمدُالله نیست بلكه شكرش این است كه به آنجا كه مولا راضی است نگاه كنی و به جایی كه خدا رضایت ندارد نگاه نكنی. و هم چنین گوش. ‌در روایت است روزی حضرت عیسی(علیه السلام) در راهی به فردی رسیدند كه خیلی بیمار بود، ‌و دائماً می‌گفت : خدایا از نعمت‌هایی كه به من دادی و به بقیه مردم ندادی تشكر می‌كنم،‌ حضرت عیسی(علیه السلام) گفت:‌خدا كدام نعمت را به تو داده كه این چنین شكر او را بجا می‌آوری‌؟ و او گفت : به من ایمان راسخ داده است، ‌این بیماریها مهم نیست!

تمام كارهای ما حساب و كتاب دارد.

شغل حضرت سلیمان بن داود(علیه السلام) حصیر بافی بود و خوراكش نیز از همین شغلش بود با اینكه صاحب مكنت و سلطنت عظیمی بود كه همه اینها را خودش از خدا خواسته بود، در روایت هست حضرت سلیمان‌(علیه السلام)‌ به خاطر حساب و كتاب زیادی كه دارند آخرین پیامبری هستند كه وارد بهشت می‌شوند. مال من عمل من است كه به همراه خودم می برم، اما چیز دیگری نمی‌توانم ببرم. حضرت سلیمان فرزندی داشت كه فوت كرد، ایشان خیلی ناراحتی كرد، دو مَلَك آمدند برای دلداری حضرت،‌ یكی از آنها گفت ما دو نفر اختلاف داریم و اختلاف ما را حل كنید. من كشت و زرعی داشتم و ایشان آمده و محصولاتم را از بین برده است، چرا این كار كرده است؟ حضرت سلیمان به او گفتند: چرا این كار را انجام دادی و كشت و زرع ایشان را نابود كرده‌ای؟ در جواب گفت : ایشان در جاده و مسیر عبور كشت و زرع كرده،‌ من هم از این جاده عبور می‌كنم در نتیجه محصول ایشان از بین رفت. حضرت به مَلَك اولی گفتند: این شخص ضامن نیست و تو نباید در مسیر عبور و مرور كشت می‌كردی. ملك اول به حضرت گفت : سلیمان، دنیا جاده است،‌ در مسیر رفتن است،‌ چه كسی مانده كه بچه تو بماند. این دنیا جای ماندن نیست. نخواهی بروی به زور می‌برندت.

به دنیا دل نبندیم آقا.

ماخذ :موعود