یکى از عمومى ‏ترین نمونه‏ هاى انتظار فرج ، این است که انسان در عالم معنویات، به هیچ چیز قانع نباشد

مقام معظم رهبری(مدظله العالی) می فرمایند:
انسان‏ها باید به طور دایم در حال انتظار باشند؛ انتظار فرج الهى ، فتوح از طرف پروردگار، گشایش ابواب رحمت و معرفت و سرازیر شدن چشمه‏هاى معرفت بر دل انسان. یکى از عمومى ‏ترین نمونه‏ هاى انتظار فرج ، این است که انسان در عالم معنویات، به هیچ چیز قانع نباشد. همه‏ ى افراد بشر ممکن است در معرض لطف الهى قرار گیرند، و خداى متعال ، سرچشمه معارف و هدایت خودش را به دل‏هاى آن‏ها باز کند و آن‏ها را به کسانى تبدیل نماید که به مقام معرفت حق رسیده‏اند. چنین مقامى ، خیلى والاست . همین معرفت حق است که موجب مى‏شود انسان، منقطع الى الله شود: « هب لى کمال الانقطاع الیک » کمال منقطع شدن به پروردگار، یعنى بریدن از همه‏ى عوائق الدهر و موانع مادى که انسان را احاطه کرده‏اند و نمى‏گذارند او را در راه کمال حرکت کند و سیر الى الله، توجه به خدا، وصول به معرفت کامل و قرب کامل الى الله را مورد همت خود قرار دهد و براى آن به تلاش بپردازد؛ که تلاشى تمام نشدنى هم هست. بشر در حد انبیاء و اولیاء هم که مى‏رسد، براى رسیدن به این حالت، به عبادت و تلاش مى‏پردازد – حد پیغمبر اکرم و ائمه ( علیهم‏السلام ) – شب زنده‏دارى مى‏کند و توسلات و توجهات و تضرعاتش در آن سطح و در آن پایه انجام مى‏گیرد. وادى عجیبى است که مردان خدا و اولیاى حق، در آن وادى ، خودى هستند و راه را مى‏شناسند. البته کسانى هم هستند که از دور، چیزهایى شنیده‏اند. امثال ما بیگانه از این عوامل و معارف هستیم. ما مگر کلمات و الفاظى را از کسانى که اهل این معانى هستند، یک وقت بشنویم و چیزى از آن بفهمیم یا نفهمیم؛ اما این راه، جلوى آحاد بشر، باز است. آحاد بشر مى‏توانند این راه را بپیمایند و سلوک کنند.
بالاترین انتظار فرج‏ها ، این است. جوامع هم – اگر درست توجه کنیم – با حالت انتظار ، از رکودى که قدرت‏ها و دشمن‏ها بر آن‏ها تحمیل مى‏کنند، خارج مى‏شوند. اگر در کشورهایى که امروز تحت سیطره‏ى استکبار جهانى و عوامل صهیونیسم هستند، حالت انتظار به وجود آید، به تغییر وضعى که بر آن‏ها تحمیل شده است، قادر خواهند بود. متأسفانه در اغلب این کشورها، حالت انتظار نیست. کأنه وضع موجود خود را وضعى ابدى پنداشته‏اند و خیال مى‏کنند قابل تغییر نیست. این، همان چیزى است که دشمن‏ها و استکبار، از همه چیز بیشتر آن را مى‏خواهند. یعنى این که ملت‏ها به وضعى که بر آن‏ها تحمیل شده است عادت کنند و آن وضع را رنگ ثابت ابدى و تغییرناپذیر بدانند. استکبارى که این وضع را بر ملت‏ها تحمیل کرده است، از همه بیشتر، چنین حالتى را براى آن‏ها مى‏خواهد . غافل ، خواب‏آلوده، بدون هیچ آرمانى، بدون هیچ حرکتى در جهت آرمانى. این ، بهشت دشمنان ملت‏هاست. همان وضعیتى است که در رژیم گذشته – رژیم طاغوت – سعى مى‏کردند آن را در این کشور هم تحقق بخشند، که البته بیدارى‏ها و آگاهى‏هاى اسلامى نمى‏گذاشت، والا چنان قصدى را داشتند.
متأسفانه در بسیارى از کشورها، وضع همین طور است. مردم در تلاشند که لقمه نانى بخورند و اعاشه‏اى کنند تا زندگى معمولى و حیوانى آن‏ها را نجات دهد. اصلا نمى‏گذارند اندیشه‏ى وضع بهترى، استقلالى، محیط آزادى و رهایى از شر سرپنجه‏هاى تسلط و سیطره‏ى دشمنان، در ذهن ملت‏ها وارد شود و رسوخ کند و یا به مرحله‏ى عمل درآید. لذاست که آن ملت‏ها، هیچ انتظارى ندارند.
منبع:www.khamenei.ir