انسان از این عالم که می خواهد عبور کند و به عالم قیامت برود باید از هفت موطن عبور کند که هر کدامش فشارهای بزرگی به انسان وارد می کند

انسان از این عالم که می خواهد عبور کند و به عالم قیامت برود باید از هفت موطن عبور کند که هر کدامش فشارهای بزرگی به انسان وارد می کند. در روایتی از پیغمبر اکرم(ص) نقل شده است که حضرت فرمودند: رابطه دوستی با اهل بیت من در هفت موقعیت حساسی که هول و هراس آن مواقف خیلی بزرگ است، سودبخش است؛ اوّل: هنگام مرگ. دوم: آنگاه که روح از بدن خارج می شود و انسان وارد برزخ می شود. سوم: آنگاه که از برزخ عبور می کند و به عالم قیامت وارد می شود. چهارم: آنگاه که نامه عمل انسان را به دستش می دهند. پنجم: هنگامی که نامه عمل را بررسی کرده و اعمالی که در آن هست را به رخ انسان می کشند. ششم: هنگام سنجش اعمال و بالاخره هفتم: هنگام عبور از صراط. اما مطلب مهمی که انسان نباید از آن غافل شود این است که انسان از این محبّت جدا نشود. اگر این محبّت باشد، این پیوند، پیوند قلبی باشد، نجات بخش است. امّا خدا نکند که این محبّت سطحی باشد و عمق نداشته باشد. لذا انسان باید کوشش کند تا این پیوند عمق پیدا کند.